Wegennet

Malta heeft geen snelwegen. De snelste wegen zijn tweebaanswegen, en nergens op het eiland mag je harder dan 80 km/u. Er zijn geen tolwegen en geen vignet. Voor Nederlandse bestuurders klinkt dat vertrouwd, maar de vergelijking houdt daar op. Het wegennet is door eeuwen van organische groei ontstaan, niet gepland aangelegd, en de kwaliteit van het wegdek wisselt sterk. Borden ontbreken soms of zijn onduidelijk, smalle landweggetjes vragen om geduld, en de rijstijl van lokale bestuurders is uitgesproken assertief. In de spits rond Valletta, Sliema en St. Julian's kan het verkeer flink vastlopen, ondanks de kleine afstanden.

Parkeren in Valletta is lastig. De middeleeuwse straten zijn niet op auto's berekend, en vrije plekken zijn schaars. De park-and-ride buiten de stadsmuren is een praktisch alternatief. Wie een auto huurt, bereikt plekken die met het openbaar vervoer moeilijk te bereiken zijn: de kliffen van Dingli aan de zuidwestkust, de vestingstad Mdina in het binnenland, en het vissersdorp Marsaxlokk met zijn felgekleurde traditionele boten. Gozo is bereikbaar met een autoveerboot vanaf Cirkewwa, een overtocht van ongeveer 25 minuten. Veerprijzen kunnen veranderen, dus controleer de actuele tarieven voor vertrek.

In Nederland rijdt iedereen rechts en gelden continentale verkeersregels. Op Malta rijdt het verkeer links, een erfenis van het Britse bestuur, en de bebakening volgt Britse normen. Haaientanden, voorrangskruisingen en rotondegedrag werken hier volgens het Britse model, niet het continentale. Dat vraagt even omschakelen, ook voor ervaren bestuurders.