Wegennet

Zweden is enorm vergeleken met Nederland. Van de landbouwvlaktes in het zuiden tot de toendra van Lapland in het noorden meet het land meer dan 1.500 kilometer. Zodra je de grote steden achter je laat, rijd je lange stukken door naaldbossen, langs meren en rivieren, met nauwelijks verkeer. De wegen zijn goed onderhouden, ook de secundaire wegen, en de rijkwaliteit is vergelijkbaar met wat Nederlandse bestuurders gewend zijn. Snelwegdekking is beperkt; grote delen van het land worden bediend door enkelbaans nationale wegen die echter in goede staat verkeren.

De verkeersregels zijn strikt. Verlichting is verplicht, dag en nacht, ongeacht het weer. De alcohollimiet is 0,02 procent, wat in de praktijk neerkomt op nul alcohol voor het rijden. Snelheidslimieten zijn 50 km/u in bebouwde kom, 70 km/u op de meeste landwegen, en 110 tot 120 km/u op snelwegen. Flitspalen zijn helder blauw geschilderd en staan voor het meetpunt, zodat je ze op tijd ziet. Er is geen landelijk vignet. De meeste snelwegen zijn tolvrij, maar Stockholm en Gothenburg hebben milieuzones waar camera's kentekens automatisch registreren. Buitenlandse voertuigen zijn niet vrijgesteld en ontvangen de rekening per post. De Oresundbrug tussen Malmö en Kopenhagen is betaald en behoort tot de duurdere brugkruisingen in Europa. Controleer actuele tarieven voor vertrek, want die wijzigen regelmatig.

In Nederland kom je geen elanden tegen. In Zweden is dat anders: een aanrijding met een eland bij snelheid kan fataal zijn, en waarschuwingsborden in bosrijke gebieden zijn geen decoratie. Buiten de bebouwde kom is het verkeer schaars, maar de afstanden zijn groot. De E45 door het binnenland en de E10 naar Noors Lapland worden geruimd en gestrooid, maar vereisen in de winter winterbanden, die verplicht zijn van 1 december tot 31 maart bij winterse omstandigheden.