Wegennet

Meer dan zeventig procent van Albanie ligt boven de driehonderd meter. Voor een Nederlander, gewend aan een vrijwel vlak land, is dat meteen merkbaar zodra je de kuststrook verlaat. Korte afstanden op de kaart worden lange ritten op smalle, kronkelende bergwegen zonder vangrails en met regelmatig schade aan het wegdek. De drie grote snelwegen, de A1 naar Kosovo, de A2 richting Fier en de A3 naar de Noord-Macedonische grens, zijn modern en goed onderhouden. Tolwegen kent Albanie momenteel niet, maar voor nieuwe trajecten kunnen in de toekomst kosten worden ingevoerd, dus controleer de actuele situatie voor vertrek.

De verkeersregels wijken op een paar punten sterk af van wat Nederlanders gewend zijn. De toegestane alcohollimiet is 0,01 procent, wat in de praktijk neerkomt op een volledig rijverbod na alcoholgebruik. De maximumsnelheid is 40 km/u in de bebouwde kom, 80 km/u op gewone wegen en 110 km/u op snelwegen. Overdag rijden met verlichting is verplicht. Winterbanden zijn niet wettelijk verplicht, maar op bergpassen tussen november en maart onmisbaar. Het alarmnummer is 112. Buiten Tirana is laadinfrastructuur voor elektrische auto's schaars.

Wie buiten de snelwegen rijdt, moet rekenen op vee op de weg, voetgangers en fietsers zonder eigen rijstrook, en tegenliggers die inhalen op plaatsen waar dat in Nederland ondenkbaar zou zijn. Op de secundaire wegen is defensief rijden geen voorzorgsmaatregel maar een noodzaak. De kustroute SH8 langs de Albanese Riviera en de rit naar het bergdorp Theth in de Albanese Alpen behoren tot de mooiste ritten van de Balkan, maar vereisen een auto met voldoende bodemvrijheid en een rustig tempo. Iets wat in Nederland volledig ontbreekt: langs vrijwel elke landweg staan betonnen bunkers uit het communistische tijdperk, zo talrijk dat ze na verloop van tijd als vanzelfsprekende blikvangers in het landschap worden.