Wegennet

Het wegennet in Azerbeidzjan vertrekt vanuit Bakoe en de wegen dichter bij de hoofdstad zijn in de beste staat. De weg naar Guba langs de Kaspische kust en de weg naar Shamakhi zijn recent opgeknapt en rijden soepel. Wie verder rijdt, merkt al snel het verschil: secundaire wegen in het bergachtige westen en het rurale zuiden missen vaak rijstrookmarkering, hebben onverharde bermen en liggen vol kuilen die plotseling opduiken. Dat is een wereld van verschil met de Nederlandse weginfrastructuur. Een deel van de nieuwere snelwegen, waaronder de weg Bakoe-Guba, is tolplichtig via elektronische registratie zonder fysieke sticker of barriere. De meeste wegen zijn tolvrij, maar controleer actuele tarieven voor vertrek, want die kunnen wijzigen.

De maximumsnelheid bedraagt 50 km/u in bebouwde kom, 90 km/u op landwegen en 110 km/u op snelwegen. Overdag rijden met dimlicht is verplicht. De toegestane bloedalkohollimiet is 0,00 promille: elke meetbare hoeveelheid alcohol is verboden en de straffen zijn zwaar. Buitenlandse rijbewijshouders moeten een internationaal rijbewijs meenemen. Politiecontroles op hoofdwegen zijn frequent en buitenlandse kentekens worden regelmatig aangehouden voor documentcontrole. Laad de auto vol brandstof voor je een afgelegen berggebied inrijdt, want tankstations worden daar schaars.

Het rijgedrag in Azerbeidzjan is agressiever dan Nederlandse bestuurders gewend zijn: inhalen op blinde bochten, het negeren van rijstrookmarkering en voetgangers die plotseling een snelweg oversteken komen allemaal voor. Nog opvallender is hoe abrupt de wegkwaliteit kan veranderen, soms binnen enkele honderden meters na het verlaten van een hoofdweg. In Nederland bestaat dat soort plotselinge overgang nauwelijks.