Wegennet

Georgië ligt ingeklemd tussen de Grote en Kleine Kaukasus en beslaat een enorm hoogteverschil: van subtropische laagvlakten aan de Zwarte Zee tot besneeuwde toppen van meer dan 5.000 meter. Voor Nederlandse bestuurders, gewend aan vlakke wegen en korte afstanden, is dat verschil direct voelbaar. De oost-westverbinding van Tbilisi via Kutaisi naar Batumi is een moderne, goed onderhouden weg, maar secundaire wegen zijn smal en bergwegen in het noorden en noordoosten zijn vaak onverhard, missen vangrails en vereisen een auto met voldoende bodemvrijheid. Tolwegen bestaan niet in Georgië, alle wegen zijn gratis.

De maximumsnelheid bedraagt 60 km/u in bebouwde kom, 90 km/u op landwegen en 110 km/u op autosnelwegen. Rijden met dimlicht is verplicht, dag en nacht. Het alcoholpromillage is strikt nul, zonder enige marge, en controles langs de weg zijn gebruikelijk. Winterbanden zijn niet wettelijk verplicht, maar worden sterk aangeraden van oktober tot april voor bergritten. Tankstations zijn ruim voorhanden langs de hoofdroute Tbilisi-Batumi, maar schaars daarbuiten. Rij de tank vol voor je de bergen in gaat.

Het rijgedrag in Georgië is agressiever dan Nederlandse bestuurders gewend zijn. Inhalen op blinde bochten komt regelmatig voor, rijstrookdiscipline op meerbaanswegen is los, en voetgangers op zebrapaden hebben in de praktijk lang niet altijd voorrang, ook al schrijft de wet dat wel voor. Op bergwegen als de Georgische Heerweg naar Kazbegi of de weg naar Mestia in Svanetië combineren smalle rijbanen, steile afgronden en tegemoetkomend verkeer zich tot een situatie die op geen enkele Nederlandse weg ook maar in de buurt komt.