Wegennet

Duitsland grenst direct aan Nederland en is voor veel Nederlanders een vertrouwd reisland, maar achter die vertrouwdheid gaan een paar wezenlijke verschillen schuil. Het landschap verandert naarmate je verder naar het zuiden rijdt: de Noord-Duitse laagvlakte lijkt nog op wat Nederlanders kennen, maar de centrale hoogvlakten en uiteindelijk de Beierse Alpen langs de Oostenrijkse grens zijn een andere wereld. Wie naar Berchtesgaden of Garmisch-Partenkirchen rijdt, komt smalle bergwegen met scherpe haarspeldbochten tegen, iets wat in Nederland simpelweg niet bestaat. De wegen in de voormalige Oost-Duitse deelstaten zijn na de hereniging in 1990 grotendeels vernieuwd en liggen er goed bij.

Het Autobahn-netwerk telt ruim 13.000 kilometer en is tolvrij voor personenauto's. Vrachtwagens boven de 7,5 ton betalen een afstandsgebonden heffing via het Toll Collect-systeem, maar voor gewone automobilisten kost de snelweg niets. Buiten de snelweg geldt 100 km/h op landwegen en 50 km/h in de bebouwde kom. Stadcentra hebben vaak een milieuzones, de zogenoemde Umweltzone, waarvoor een groene emissiesticker op de voorruit verplicht is. Buitenlandse kentekens zijn niet vrijgesteld. De sticker is vooraf te bestellen via online diensten of te kopen bij een TUV-station of tankstation in Duitsland. Winterbanden zijn niet seizoensgebonden verplicht, maar wel vereist zodra er sneeuw, ijs of sneeuwbrij op de weg ligt. Wie tussen oktober en april rijdt, doet er verstandig aan ze mee te nemen.

Het meest opvallende voor Nederlandse bestuurders is het gedeelte van de Autobahn zonder maximumsnelheid. Ongeveer 70 procent van het netwerk heeft geen wettelijk snelheidslimiet voor personenauto's. De aanbevolen snelheid is 130 km/h, maar in de linkerrijstrook rijdt het verkeer regelmatig ruim boven de 200 km/h. Nederland kent geen snelweg zonder maximumsnelheid, en dat verschil is in de praktijk goed merkbaar.